διατελής
διατελής, continuous, incessant
διατελ-ής, ές,
- continuous, incessant, βρονταί S. OC 1514; ever-flowing, ὕδατα Ael. VH 13.1; permanent, τυραννίδες Pl. R. 618a; perpetual, ἀρετή IG 7.2509 (Thebes). (διὰ τέλους serves as the Adv.)
I
1 continuo, incesante
βρονταί
ὕδατα διατελῆ
aguas de continuo fluir
2 permanente, perpetuo
νεώς
ἀρετή
• de regímenes y cargos políticos vitalicio
τυραννίδες
προστάτης δ. ... τῆς πόλεως
II adv. -έως de forma continua, continuamente
(οὖρον) ὑδατῶδες δὲ καὶ λευκὸν δ. ἐν χρονίοισι
(una orina) continuamente acuosa y blanca en enfermedades crónicas
δια·τελής, ής, ές, qui dure continuellement, d’où :
1 qui se répète sans cesse, continuel, incessant : βρονταὶ δ. Soph. O.C. 1514, coups de tonnerre incessants ||
2 permanent : δ. ὕδωρ, El. V.H. 3, 1, eau qui ne tarit pas, eau de source ; τυραννίδες δ. Plat. Rsp. 618a, royautés absolues permanentes.
διατελής, ές, fortwährend, beständig ; βρονταί Soph. O.C. 1514 ; Ggstz μεταξὺ διαφθειρόμενος Plat. Rep. X.618a ; ὕδωρ, stets fließend, Ael. V.H. 3.1.
διατελής
δια-τελής, ές
τέλος
- continuous, incessant, Soph., Plat.