διδυμάων
διδυμάων, twin-brothers, twins
δῐδῠμ-άων [ᾱ], ονος, ὁ, ἡ, poet. for δίδυμος, used by Hom. only in dual nom. and pl. dat.,
- twins, Il. 5.548: later of things, μαζοί Nonn. D. 3.390; simply, two, δούρατα ib. 23.33: sg., double, κεραίη ib. 15.30; βουλή ib. 4.179.
1 de pers. en du. o plu. gemelos
ἐκ δὲ Διοκλῆος διδυμάονε παῖδε γενέσθην
2 de cosas, en plu. dos
μαζοί
δούρατα
• en sg. doble
κεραίη
βουλή
μορφή
δειρή
de una serpiente bicéfalaθεσμός
διδυμάων, ονος [ῐῠᾱ] adj. m.
1 deux frères jumeaux (en ce sens seul. duel διδυμάονε, nom. Il. 5, 548 ; acc. Il. 6, 26 ; plur. dat. διδυμάοσι, Il. 16, 672, 682) ||
2 postér. = δύο, deux, Nonn. Jo. p. 60 (nomin. pl. διδυμάονες).
Étym. δίδυμος.
διδυμάων, ονος, Zwillingsbruder ; Homer viermal : Il. 6.26 ἡ δʼ ὑποκυσαμένη διδυμάονε γείνατο παῖδε, die νύμφη Νηῒς Ἀβαρβαρέη vom Bukolion ; 5.548 ἐκ δὲ Διοκλῆος διδυμάονε παῖδε γενέσθην ; 16.672, 682 ὕπνῳ καὶ θανάτῳ διδυμάοσιν. Vgl. δίδυμος.
διδυμάων
[as δίδυμος.]
Only in dual and pl. Twin: διδυμάονε παῖδε Il. 5.548, Il. 6.26.– (The) twins: Ὕπνῳ καὶ Θανάτῳ διδυμάοσιν Il. 16.672 = 682.
διδυμάων , ονος: only dual and pl., twin - brothers, twins; with παῖδε, Il. 16.672.
διδυμάων
δῐδῠμά_ων, ονος,
δίδυμος
only in dual nom. and pl. dat.
- twin-brothers, twins, Il.