Διδυμήϊος Save DGE Bailly 2024 Δῐδῠμήϊος -α, -ον didimeo, de Dídimo o Díndimo (v. Δίνδυμον 2) τύμπανον Opp.C.3.283. Cf. Δίνδυμος. Διδυμήϊος, α, ον [ῐῠ] de Didymes, Opp. C. 3, 283. Étym. Δίδυμα.