διδυμητόκος
διδυμητόκος, twin bearing; twin born (a twin)
δῐδῠμη-τόκος, Dor. διδυμᾱτόκος, ον,
- = διδυμοτόκος, Theoc. 1.25, Call. Ap. 54, AP 6.99 (Phil.), etc.
- 2 twin-born, Man. 4.455.
1 que pare dos crías o gemelos de anim.
αἶγά τε τοι δωσῶ διδυματόκον
λέαινα
• paridora de gemelos epít. aplicado a Leto, Orph.l.c., Nonn.D.48.425, a Aura poseída por Dioniso, Nonn.D.48.858.
2 gemelo
τῆμος διδυμάτοκα φύσεται ἀνδρῶν σώματα
*διδυμη·τόκος, seul. dor. διδυμα·τόκος, ος, ον [ῐῠᾱ] c. διδυμοτόκος, Call. Ap. 54 ; Thcr. Idyl. 1, 25 ; Anth. 6, 99 ; App. 232 ; Lgn 2, 34.
διδυμητόκος
Doric διδῠμᾱ-τόκος, ον
τίκτω
- bearing twins, Theocr., Anth.