διοίχομαι
διοίχομαι, to be quite gone by
- to be quite gone by, ἡμέραι διοίχηνται Id. l.c.; of persons and things, to be clean gone, to have perished, τἀμὰ γὰρ διοίχεται A. Fr. 138, cf. S. Aj. 973, E. Or. 181 (lyr.), Ar. Th. 609, etc.; rare in Prose, Hdt. l.c., Pl. Phd. 87e.
- II to be gone through, ended, ὁ λόγος διοίχεται S. OC 574 (codd. recc. for διέρχεται) ; χἠ δίκη δ. E. Supp. 530.
1 pasar el tiempo, en sent. temp. concluir
αἵ τε ἡμέραι ὑμῖν τοῦ ἀριθμοῦ διοίχηνται
se os han pasado los días
• ref. la vida morir
ἐμοὶ λιπὼν ἀνίας ... διοίχεται
τὸ σῶμα ... ταχὺ σαπὲν διοίχοιτο
• pres. c. valor de perf. concluir, cumplirse
χὠ λόγος διοίχεται
el discurso ha concluidoχἠ δίκη διοίχεται
y la justicia se ha cumplido
2 fig. estar perdido, arruinado, morir
τἀμὰ γὰρ διοίχεται
mi vida ha terminadoὅταν δὲ μὴ τύχῃ, διοίχεται
ὑπὸ γὰρ ἀλγέων ὑπό τε συμφορᾶς διοιχόμεθ', οἰχόμεθα
θεράπευσον ἡμᾶς, εἰ δὲ μή, διοίχομαι
ὡς ἀλλότρια διοιχόμενα
perdidos como si fueran ajenos
- IDep.:— to be quite gone by, of time, Hdt.: of persons, to be clean gone, to have perished, Lat. periisse, Soph., Eur.
- IIto be gone through, ended, Soph., Eur.