διοιχνέω
διοιχνέω, to go through
διοιχνέω,
- go through, ἀσινὴς δʼ αἰῶνα διοιχνεῖ A. Eu. 315 (anap.), cf. Lyc. 10.
- II abs., wander about, ἐν πέτρῃσιν h.Hom. 19.10.
1 tr. pasar a través de un período de tiempo, c. ac.
ἀσινὴς δ' αἰῶνα διοιχνεῖ
• recorrer en sent. espacial, fig.
διοίχνει δυσφάτους αἰνιγμάτων οἴμας
recorre los difíciles pasos de los enigmas
2 intr. vagar
πέτρῃσιν ἐν ἠλιβάτοισι διοιχνεῖ
διοιχνέω-ῶ :
1 (διά marquant séparation) errer de côté et d’autre, Hh. 18, 10 ||
2 (διά, à travers) traverser, parcourir, acc. Eschl. Eum. 315 ; Lyc. 10.
διοιχνέω, (οἰχνέω), hindurchgehen ; αἰῶνα Aes Ch. Eum. 305 ; ἐν πέτρῃσιν, umherwandeln, H. h. 18.10.
διοιχνέω
fut. ήσω
- Ito go through, c. acc., Aesch.
- IIabsol. to wander about, Hhymn.