διοικοδομέω

1 construir a lo largo τὸν θυραῖον τοῖχον IG 11(2).165.20 (Delos III a.C.), τὸ τεῖχος Ιερουσαλημ LXX 2Es.12.17, διοικοδομήσαντες τὸ πρὸς Μεγαρέας (τεῖχος) Th.4.69, στοάν Th.8.90.

2 separar o dividir mediante una construcción ἥμισυ διοικοδομήσας (σταθμόν) ἔκτισα γυμνάσιον SB 13837.3 (III a.C.), διοικοδομεῖν ... καὶ διαφράττειν ... τὰ ἑρκία Them.Or.235d

• milit. ταύτην (τὴν Νῆσον) διῳκοδόμησεν ἀπὸ τῆς ἄλλης πόλεως τείχει D.S.14.7

• cerrar con barricadas τὰς ὁδούς D.S.13.56, cf. D.C.41.12.3, τοὺς στενωπούς D.S.16.76.

3 fig. construir separando c. ac. y gen. de los obj. separados ἰσθμὸν καὶ ὅρον διοικοδομήσαντες τῆς τε κεφαλῆς καὶ τοῦ στήθους Pl.Ti.69e, en v. pas., Longin.32.5

• dividir mediante una construcción διοικοδομοῦσι τοῦ θώρακος αὖ τὸ κύτος Pl.Ti.69e.