διοικισμός
διοικισμός, a dispersion
διοικ-ισμός, ὁ, = foreg., Ph. 1.459, Plu. Cam. 9;
- living apart (cf. διοικίζω fin.), D.H. 6.81.
separación, dispersión entre dos pers., Ph.1.459,
τὸν περὶ τοῦ διοικισμοῦ νόμον
τὰς ἐκ τοῦ διοικισμοῦ τῆς πόλεως ἀτυχίας
Μαντινέων
διοικισμός, οῦ (ὁ) dispersion des habitants d’une ville, DH. 6, 81 ; Plut. Cam. 9.
Étym. διοικίζω.
διοικισμός, ὁ, das (Auflösen eines Städtebundes u.) Versetzen in gesonderte Wohnsitze, Dion.Hal. 6.81 ; Plut. Camill. 9.
διοικισμός
from διοικίζω
διοικισμός, ὁ,
- a dispersion, Plut.