δουλόσυνος
δουλόσυνος, enslaved
δουλό-συνος, ον,
- = δοῦλος (A) ΙΙ, enslaved, τινί E. Hec. 448 (lyr.).
esclavo de c. dat.
τῷ δ. πρὸς οἶκον κτηθεῖσ' ἀφίξομαι;
¿a casa de quién llegaré como esclava conquistada?
δουλόσυνος, ος, ον [ῠ] d’esclave, servile, Eur. Hec. 448.
Étym. δοῦλος.
δουλόσυνος, ον, knechtisch, dienstbar ; τινί, Eur. Hec. 452 u. Sp.
δουλόσυνος, ον
δοῦλος II
- enslaved, τινι Eur.