δούλωσις
δούλωσις, enslaving, subjugation
δούλ-ωσις, εως, ἡ,
- enslavement, Th. 3.10, Plu. Publ. 21, D.C. 53.7.
- 2 constraint, opp. τρυφή, Pl. Lg. 791d.
1 hecho de esclavizar, esclavitud, sometimiento Th.1.141,
οὔτε γὰρ τὰ βάρβαρα καὶ πρόσοικα γένη τὴν δούλωσιν ἔφερε
πόλεμον ἐπιφερόμενον εἰς καταστροφὴν καὶ δούλωσιν
τῶν ξυμμάχων
ἡ τῶν Ἑλλήνων δ.
ἐπὶ δουλώσει καὶ ἀρχῇ τῶν τῇδε ἀνθρώπων
τῆς πατρίδος
Παννονίας
• fig.
φάρμακον τῷ Γαΐῳ δοῦσαν ἐννοιῶν δούλωσιν
habiéndole dado a Gayo (su mujer) una droga para someter sus pensamientos
2 servicio, disciplina
op. τρυφή
δούλωσις, εως (ἡ) asservissement, Thc. 3, 10 ; Plat. Leg. 791d ; Plut. Popl. 21 ; DC. 53, 7.
Étym. δουλόω.
δούλωσις, ἡ, die Unterjochung, Thuc. 3.10 Plat. Legg. VII.791d u. Sp.
δούλωσις
from δουλόω
δούλωσις, ιος
- enslaving, subjugation, Thuc.