δυσανάβατος
δυσανάβατος, hard to climb
δῠσ-ανάβᾰτος, ον,
- hard to climb, Corn. ND 14.
difícil de escalar, inaccesible
πέτραι
• neutr. subst.
τὸ ... δ. ... τοῦ φυτοῦ
τὸ τοῦ ὕψους δ.
δυσ·ανάβατος, ος, ον [ῠᾰᾰᾰ] difficile à gravir, Corn. 14 ||
➳ Poét. δυσάμβατος, Sim. (Clém. Str. 4, p. 585).
Étym. δ. ἀναβαίνω.
δυσανάβατος, schwer zu ersteigen, Sp., s. δυσάμβατος.