δυσαπότρεπτος
δυσαπότρεπτος, hard to dissuade
δῠσαπό-τρεπτος, ον,
- hard to dissuade, refractory, X. Mem. 4.1.4, Aristaenet. 1.28.
difícil de disuadir, contumaz
ἐραστής
• neutr. subst. τὸ δ. contumacia
μυίας
δυσ·απότρεπτος, ος, ον [ῠᾰ] difficile à détourner, à dissuader, Xén. Mem. 4, 1, 4 ; Aristén. 1, 28.
Étym. δ. ἀποτρέπω.
δυσαπότρεπτος, schwer abzuwenden, Xen. Mem. 4.1.4 u. Sp., wie Plut. vit. pud. 15.
δυσαπότρεπτος
δυσ-απότρεπτος, ον
ἀποτρέπω
- hard to dissuade, Xen.