δυσαποτέλεστος
δυσαποτέλεστος, hard to accomplish
δῠσαπο-τέλεστος, ον,
- hard to accomplish, Eust. 1956.18.
difícil de llevar a término subst. τὸ δ. c. gen.
τὸ τῆς Τρωικῆς μάχης δ.
δυσαποτέλεστος, schwer auszuführen, Eust.