δύσεδρος
δύσεδρος, bringing evil by one’s abode
δύσ-εδρος [ῠ], ον,
- bringing evil in oneʼs abode, A. Ag. 746 (lyr.).
- 2 fitting ill, awry, D.H. Comp. 6.
1 de funesto aposentamiento de
2 que asienta mal, inestable
δύσ·εδρος, ος, ον [ῠ]
1 au séjour funeste, ép. d’Érinys, Eschl. Ag. 746 ||
2 mal assis, mal établi, en parl. de constructions, DH. Comp. 6, p. 40, 10 Reiske.
Étym. δ. ἕδρα.
δύσεδρος, übel sitzend ; Ἐρινύς, durch ihren Aufenthalt Unglück bringend, Aesch. Ag. 726 ; nicht passend, Dion.Hal. C.V. p. 40.
δύσεδρος
δύσ-εδρος, ον
ἕδρα
- bringing evil by oneʼs abode, Aesch.