δυσκλήρημα
δυσκλήρημα, piece of ill luck
δυσ-κλήρημα, ατος, τό,
- piece of ill luck, Plb. 30.20.9 (pl.); τῆς πατρίδος D.S. 32.22 (pl.).
infortunio
πολλὰ γὰρ ὑπέμειναν δυσκληρήματα ... τοῖς Δηλίοις
δυσκλήρημα, ατος (τὸ) mauvais lot, sort malheureux, malheur, Pol. Exc. Vat. p. 437 ; DS. Exc. Vat. p. 92.
Étym. δυσκληρέω.
δυσκλήρημα, unglückliches Los, Unglück ; Pol. Exc. Vatic. p. 437 ; DS. exc. Vatic. p. 92 u. a.Sp.