δυσκένωτος
δυσκένωτος, hard to excrete
δυσ-κένωτος, ον,
- hard to excrete, Gal. 18(1).580 (Sup.).
difícil de eliminar
χυμός
δυσ·κένωτος, ος, ον, difficile à évacuer, Gal. 12, 398 au sup. -ωτότατος.
Étym. δ. κενόω.
δυσκένωτος, schwer zu entleeren, Galen.