δυσκέραστος
δυσκέραστος, hard to temper
δυσ-κέραστος, ον,
- hard to temper, φύσις πρὸς τὸ πιθανὸν δ. Plu. Dio 52; δύσμικτα καὶ δ. Id. Amat. 2.754c.
reacio a mezclarse, poco propenso a mezclarse
φύσις ... πρὸς τὸ πιθανὸν δ.
naturaleza poco propensa a los métodos de la persuasiónδύσμικτα ... καὶ δυσκέραστα
de los jóvenes
δυσ·κέραστος, ος, ον, qui se mêle difficilement à, qui se prête difficilement à, avec πρός et l’acc. Plut. Dio. 52, M. 754c.
Étym. δ. κεράννυμι.
δυσκέραστος, schwer zu mischen, zu vereinigen, πρός τι, Plut. Dion. 52.