δυσκατούλωτος
δυσκατούλωτος, hard to cicatrize
δυσκατ-ούλωτος, ον,
- hard to cicatrize, Dsc. 5.81; ἕλκη Apollon. Mir. 42.
difícil de cicatrizar, de difícil cicatrización
ἕλκη
δυσ·κατούλωτος, ος, ον [ᾰ] difficile à cicatriser, Diosc. 5, 95 ; Apoll. par. Hist. mir. 199, 37.
Étym. δ. κατουλόω.
δυσκατούλωτος, schwer vernarbend, Diosc.