δυσκατόρθωτος
δυσκατόρθωτος, hard to succeed in
δυσκατ-όρθωτος, ον,
- hard to succeed in, ἔργον Demetr. Eloc. 127, Ph. 2.83, Gal. UP 15.7; τυραννίς Chio Ep. 15 (Comp.).
- II hard to set right, remedy, σπάνις τῶν ἀναγκαίων J. AJ 2.5.6.
1 de difícil éxito, de difícil arreglo, que no tiene fácil solución
πρᾶγμα
ἔργον
ἡ συμμετρία τῆς ἑψήσεως
ἐπιτάγματα
τὸ ἀγαθόν
• neutr. subst. τὸ δ. la dificultad de implantación
2 difícil de remediar, solucionar o corregir
τυραννίς
ἡ σπάνις τῶν ἀναγκαίων
τῆς ψυχῆς πάθη
δυσ·κατόρθωτος, ος, ον [ᾰ] difficile à digérer, à redresser ou à obtenir, D. Phal. 127 ; Hippiatr. 253 ||
Cp. -ότερος, Chion. Ep. 15.
Étym. δ. κατορθόω.
δυσκατόρθωτος, schwer zurecht zu bringen, zu verbessern, Sp.