δύσκολος

I de pers.

1 malhumorado, irritable σὺ ... χαλεπὸς ὢν καὶ δ. Ar.V.942, τὸ ὑίδιον Ar.V.1356, δικαστής Ar.Pax 349, χρῆσται Ar.Nu.240, cf. Eq.42, Lys.1030, Plu.2.767c, Hierocl.Facet.183, κοὐ δύσκολ', ἀλλὰ πρᾶο Ar.Th.1211, ἐν ... τῇ συνουσίᾳ δύσκολοι X.Cyr.2.2.2, ἀηδὴς δύσερίς τις καὶ δ. Arist.EN 1108^a30, δ. εἰμί τις ἄνθρωπος D.6.30, οὐδείς ἐστιν οὕτω δ. τὴν φύσιν Aeschin.3.59, ἄνθρωποι ... δύσκολοι γίνονται πρὸς τοὺς φίλους Plb.32.11.8, δύσκολε δαίμων prob. ref. Hades IUrb.Rom.1481 (imper.), οἱ πικροὶ ... καὶ δύσκολοι Plu.2.463a, cf. Phld.Elect.10.19, D.Chr.33.15, Philostr.VS 508

• neutr. adv. δυσκολώτερον ... διακεῖσθαι estar de peor humor Pl.Phd.84e, cf. Isoc.19.26, μή τις [ἀπ]αντήσῃ ... δύσκολον Phld.Sign.21.35

• Δύσκολος tít. de una comedia de Menandro, Ath.146e, de Mnesímaco, Ath.359c

• por meton. δ. ψυχὴ καὶ ἀγρία ref. al carácter, Pl.Lg.649e, cf. Ph.1.384, ἡ μὲν τρυφὴ δύσκολα καὶ ἀκράχολα ... τὰ τῶν νέων ἤθη ἀπεργάζεται Pl.Lg.791d

• tb. de anim. οὐδὲ ἡμῶν ζῷον ... δυσκολώτερονningún animal es más irritable que nosotras dicen las avispas, Ar.V.1105, cf. Pl.Tht.174d

• neutr. subst. τὸ δ. el mal humor Pl.Lg.791c.

2 difícil de satisfacer en rel. a la comida ὁ δ., ὅς ἐστι δυσάρεστος καὶ σικχός Ath.262a.

II de abstr. y cosas

1 desagradable, enojoso τὸ γῆρας E.Ba.1251, βίος Ar.Pl.263, χαλεπὴ δὴ καὶ δ. ... ἡ περὶ ἡμᾶς ἡνιόχησις Pl.Phdr.246b, πυρετοί Hp.Coac.38, εἴ τι δ. πέπρακται Θηβαίοις πρὸς ἡμᾶς D.18.176, τὰ γεγονότα ... δύσκολα τοῖς Ἕλλησιν Plb.27.10.3, πόνος Ph.1.255, πράγματα Diog.Oen.40.4, οὐδὲν δ. ἔνι ἐπὶ τῆς οἰκίας σου POxy.1218.5 (III d.C.)

• neutr. plu. subst. τὰ δύσκολα las molestias Arr.Epict.4.4.37.

2 difícil, problemático τοῦτ' Ar.Ra.805, περιστάντων τῇ πόλει καιρῶν δυσκόλων IG 2².682.33 (III a.C.), σειτωνήσ[αν]τα ἐν καιρῷ δυσκόλῳ TAM 5.942.8 (Tiatira, imper.), cf. IStratonikeia 16.14 (II/III d.C.), τὰ δύσκολα (κατὰ τὴν ἐκφοράν)los sonidos difíciles de pronunciar op. ῥᾴδιος Phld.Po.A 24.11, ἄπορον καὶ δύσκολον ... τὸ πέλαγος D.Chr.5.9, ἐνέργεια ... ἐλλιπὴς ... καὶ δ. Aristid.Quint.104.11

• c. suj. inf. ψυχὰς ἐξ ἀθυμίας ἰάσασθαι ... δυσκολώτερον ἢ ... θεραπεῦσαι νόσον Onas.1.15, δύσκολον ἦν μοι ἐντυχ[εῖν τ]ῷ Αὐτ[οκράτορι IManisa 523.51 (II d.C.), cf. Eu.Marc.10.24, ἦν ... δύσκολον ἐξελεῖν τῆς διανοίας κρίσιν era difícil sacar de su mente una resolución I.AI 6.43, cf. D.Chr.38.4, Vett.Val.337.23

• neutr. subst. dificultad ἔχει τι δ. tiene alguna dificultad Hp.Coac.205, 328, ἄν τι δ. συμβῇ D.18.190, πολλὰ δύσκολα εὕροις ἄν Men.Fr.91, μάχεσθαι τοῖς δυσκόλοις luchar contra las dificultades I.BI 6.36

• c. inf. determinante difícil de οὐχ ... ἡ γεωργία δ. ἐστὶ μαθεῖν la agricultura no es difícil de aprender X.Oec.15.10

• esp. en lóg. difícil de explicar τὸ ἁπλῶς ἀληθεύειν ἢ ψεύδεσθαι, δύσκολον φαίνεται Arist.SE 180^b5, ἀμφοτέρως δὲ δύσκολον Arist.Metaph.1001^b1.

III adv. -ως

1 malhumoradamente δ. ἔχειν o διακεῖσθαι estar receloso o malhumorado τότε δ. εἶχον I.AI 4.87, δ. οὕτως ἡμῖν συναντῶσιν SB 9920b.2 (III a.C.)

• c. πρός y ac. de pers. estar receloso o malhumorado con τῶν τὴν νῆσον οἰκούντων δ. πρὸς ἡμᾶς διακειμένων Isoc.3.33, δ. τ' ἔχειν ... πρὸς τὸν Φίλιππον D.19.132

• con desagrado, con disgusto ἐὰν δέ τις ἡμῶν τοῦτο δ. ποιῇ Ath.45e.

2 dificultosamente, con dificultad τοῖσί τε προσφερομένοισι δ. ὑπακούειν responder con dificultad a los remedios administrados Hp.Epid.3.8, πῶς δ. οἱ τὰ χρήματα ἔχοντες εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ εἰσελεύσονται Eu.Marc.10.23, cf. Vett.Val.117.6, δυσκό[λως γὰρ ἀνοί]γεται (τὸ πανάριον) POxy.1294.10 (II/III d.C.), δ. ... περιθεῖν Philostr.Iun.Im.10.19, δ. ἀνερχόμεθα εἰς τὴν πόλειν PPrincet.102.9 (IV d.C.), ἄνθρωποι οἵτινες δ. ἔχουσιν εἰσιέναι εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν Didym.Gen.52.10.

3 dolorosamente, con sufrimiento en sent. fís. οὐδὲ τὰ βησσόμενα δ. y las expectoraciones no son dolorosas Hp.Epid.1.3, cf. 5.

4 con mala intención, con maldad τίς τοῦτο σῆμα δ. ἀτι[μά]σει en una tumba Inscr.Phryg.41.11 (II d.C.).
•Quizá comp. de δυσ- y σκολος, cf. σκέλλομαι ‘secarse’, ‘endurecerse’.