δυσπαραμύθητος
δυσπαραμύθητος, hard to appease
δυσπαρα-μύθητος [μῡ], ον,
- hard to appease, Pl. Ti. 69d, Plu. Mar. 45.
- II admitting no consolation, συμφορά, πάθος, J. AJ 2.9.2, Poll. 3.101.
1 difícil de apaciguar
θυμός
ἔρως
• difícil de mitigar
ὀδύνη
2 que no admite consuelo, inconsolable
συμφορά
πένθος
πάθος
δυσ·παραμύθητος, ος, ον [ᾰᾰῡ] difficile à calmer (par des exhortations) Plat. Tim. 69d ; Plut. Mar. 45.
Étym. δ. παραμυθέομαι.
δυσπαραμύθητος, schwer zu trösten, Plat. Tim. 69d ; schwer zu beruhigen, zu stillen, ἔρως Plut. Mar. 45 ; πάθος Poll. 3.101.
δυσπαραμύθητος
δυσ-παραμύθητος, ον
- hard to appease, Plut.