Logeion | δυσπρεπής

δυσ-πρεπής, ές,

1 indigno, inconveniente ἀγχόναι ... κἀν τοῖσι δούλοις δυσπρεπὲς νομίζεται E.Hel.300.

2 feo, deforme Hsch.

δυσ·πρεπής, ής, ές, indécent, inconvenant, Eur. Hel. 307.

Étym. δ. πρέπω.

δυσ-πρεπής -ές [πρέπω] ongepast.

δυσπρεπής, ές, unschicklich, Eur. Hel. 307.

δυσπρεπής δυσ-πρεπής, ές πρέπω

Menu