δυσπρόπτωτος Save DGE Bailly 2024 Pape δυσπρόπτωτος v. δυσπρόσπτωτος. δυσ·πρόπτωτος, ος, ον qui tombe difficilement en avant, Gal. 10, 387. Étym. δ. προπίπτω. δυσπρόπτωτος, schwer niederfallend, Galen.