δύστακτος
δύστακτος, ill-regulated, disordered
δύσ-τακτος, ον,
- ill-regulated, disordered, Pl. Lg. 781a.
- II (for δύσ-στακτον) = κακοδάκρυτον, Hsch.
indisciplinado, desordenado
τὸ θῆλυ
δύσ·τακτος, ος, ον, difficile à arranger, Plat. Leg. 781a.
Étym. δ. τάσσω.
δύστακτος, schwer zu ordnen, Plat. Legg. VI.781a.