δύστεκνος
δύστεκνος, unfortunate in children
δύσ-τεκνος, ον,
- unfortunate in oneʼs children, S. OT 1248, Vett.Val. 18.5, Cat. Cod.Astr. 1.149.
de desafortunada descendencia
παιδουργία
δύσ·τεκνος, ου (ὁ, ἡ) malheureux par les enfants, Soph. O.R. 1248.
Étym. δ. τέκνον.
δύστεκνος, durch Kinder unglücklich, παιδουργία Soph. O.R. 1248.
δύστεκνος
δύσ-τεκνος, ον
τέκνον
- unfortunate in children, Soph.