εὐάζω
εὐάζω, to cry evoe to Bacchus
εὐάζω,
- cry εὐαί, in honour of Bacchus, S. Ant. 1134 (lyr.), E. Ba. 1034 (lyr.); Διονύσῳ AP 9.363.11 (Mel.), cf. D.S. 4.3, Callistr. Stat. 2: c. acc. cogn., μελῳδὸν εὐ. χορόν Sopat. 10:—Med., Βάκχιον -ομένα E. Ba. 68 (lyr.).
εὐάζω (seul. prés.)
1 crier évoé aux fêtes de Bacchus, Soph. Ant. 1135 ; Eur. Bacch. 1035 ; Διονύσῳ, Anth. 9, 363, en l’honneur de Dionysos ||
2 act. célébrer en chantant évoé, acc. Sopatr. (Ath. 175d) ||
Moy. m. sign. act. Eur. Bacch. 68.
Étym. εὐαί.
εὐάζω, am Bacchusfeste εὖα rufen, bacchisch jubeln, εὐάζω ξένα μέλεσι βαρβάροις Eur. Bacch. 1035 ; Cycl. 495 ; übertr., ἀβρότων ἐπέων εὐαζόντων, Soph. Ant. 1135, im Jubelruf der Gesänge.
Med. Βάκχιον, ihn feiern, Eur. Bacch. 67, wie εὐάζων μελῳδὸν χορόν, bei Ath. IV.175d ; sp.D.
Med. Βάκχιον, ihn feiern, Eur. Bacch. 67, wie εὐάζων μελῳδὸν χορόν, bei Ath. IV.175d ; sp.D.
εὐάζω,
εὐοῖ
- to cry evoe to Bacchus, Soph., Eur.