εὐαίρετος
εὐαίρετος, easy to be taken
εὐαίρετος, ον, (αἱρέω)
- easy to be taken, χώρη Hdt. 7.130; λαγώς Poll. 5.50, cf. X. Mem. 3.1.10.
εὐ·αίρετος, ος, ον :
1 facile à prendre, Hdt. 7, 130 ||
2 facile à choisir, Xén. Mem. 3, 1, 10 (var. εὐεύρετος).
Étym. εὖ, αἱρέω.
εὐαίρετος, wohl, leicht zu fangen, zu erobern, χώρη, Her. 7.130 ; leicht auszuwählen, Xen. Mem. 3.1.10.
εὐαίρετος
εὐ-αίρετος, ον
αἱρέω
- easy to be taken, Hdt.