εὔαθλος
εὔαθλος, happily won
εὔαθλος, ον,
- successful in contests, Pi. I. 6(5).3.
- II happily won, γέρα APl. 16.363.
εὔ·αθλος, ος, ον :
1 act. qui combat avec honneur ou succès, Pd. I. 6, 1 ||
2 pass. glorieusement disputé, A. Pl. 5, 363.
Étym. εὖ, ἆθλον.
εὔαθλος, glücklich kämpfend, Pind. I. 5.3.
εὔαθλος
εὔ-αθλος, ον
- happily won, Anth.