εὐάμπελος
εὐάμπελος, with fine vines
εὐάμπελος, ον,
- with fine vines, E. Fr. 530.3, Str. 3.3.1, al.: epith. of Dionysus, AP 9.524.6.
εὐ·άμπελος, ος, ον, aux belles vignes, Str. 152, 247, 269 ; Anth. 9, 524.
Étym. εὖ, ἄμπελος.
εὐάμπελος, mit schönen Weinstöcken, Strab. III p. 152 u. öfter. Beiwort des Dionysos (IX.524.6).
εὐάμπελος
εὐ-άμπελος, ον
- with fine vines, Anth.