εὐαλδής
εὐαλδής, well-grown, luxuriant
εὐαλδής, ές, (ἀλδαίνω)
- well-grown, luxuriant, φῦκος, χιλός, AP 9.325, IG 14.1389 ii 24. Ion. Adv. -έως Hp. Lex 2.
- II Act., fertilizing, Ἱππουκρήνη Arat. 217, cf. Plu. QConv. 2.664c: Comp. -έστερα [ὕδατα] Aet. phys. ib. 912f.
εὐ·αλδής, ής, ές :
1 intr. qui pousse bien, qui croît vigoureusement, Anth. 9, 325 ||
2 tr. nourrissant, fécondant, Nic. Al. 543 ; Arat. 217 ; Plut. M. 664d.
Étym. εὖ, ἀλδέω.
εὐαλδής, ές,
1) gut wachsend, gedeihend, Nic. Al. 543 ; πόντου φῦκος Ep.adesp. 399 (IX.325).–
• Adv. εὐαλδέως , Hippocr.
2) gut nährend, befruchtend, Arat. 217 ; ἀστραπαῖα Plut. Symp. 4.2.1. S. auch εὐαλσής.
1) gut wachsend, gedeihend, Nic. Al. 543 ; πόντου φῦκος Ep.adesp. 399 (IX.325).–
• Adv. εὐαλδέως , Hippocr.
2) gut nährend, befruchtend, Arat. 217 ; ἀστραπαῖα Plut. Symp. 4.2.1. S. auch εὐαλσής.
εὐαλδής
εὐ-αλδής, ές
ἀλδαίνω
- well-grown, luxuriant, Anth.