εὐκατηγόρητος
εὐκατηγόρητος, easy to blame, open to accusation
εὐκατ-ηγόρητος, ον,
- easy to blame, open to accusation, Antipho Soph. 51, Th. 6.77, Plb. 4.29.3.
εὐ·κατηγόρητος, ος, ον, facile à accuser, à blâmer, Thc. 6, 77 ; Pol. 4, 29, 3.
Étym. εὖ, κατηγορέω.
εὐκατηγόρητος, leicht anzuklagen, zu tadeln, Thuc. 6.77 ; Antiph. Stob. fl. 98.56 ; Pol. 4.29.3 u. Sp.
εὐκατηγόρητος
εὐ-κατηγόρητος, ον
κατηγορέω
- easy to blame, open to accusation, Thuc.