εὐκατάσχετος
εὐκατάσχετος, easily held fast
εὐκατά-σχετος, ον,
- easily held fast, Hp. Fract. 22 (Comp.).
εὐ·κατάσχετος, ος, ον, facile à contenir, Hpc. Fract. 766 au cp. -ώτερος.
Étym. εὖ, κατέχω.
εὐκατάσχετος, leicht festzuhalten, Hippocr.