εὔκεντρος
εὔκεντρος, pointed
εὔκεντρος, ον,
- pointed, βέλος AP 9.339 (Arch.).
εὔ·κεντρος, ος, ον, muni d’un fort aiguillon, Anth. 9, 339.
Étym. εὖ, κέντρον.
εὔκεντρος
εὔ-κεντρος, ον
κέντρον
- pointed, Anth.