εὐκατάτακτος
εὐκατάτακτος, easy to set in order
εὐκατά-τακτος, ον,
- easy to set in order, Ptol. Geog. 1.1.
εὐ·κατάτακτος, ος, ον, facile à établir, Ptol. Geogr. 1, 1 (p. 6, 33 Halm.).
Étym. εὖ, κατατάσσω.
εὐκατάτακτος, leicht einzurichten, Ptolem.