εὔκερως
εὔκερως, ων,
- contr. for εὐκέραος, ἄγρα S. Aj. 64; [τράγος] Herod. 8.17: neut. pl., τὰ εὔκερω Max.Tyr. 35.7: acc. pl. εὐκέρωτας Gp. 18.1.3:—poet. ἠΰκερος, Μήνη Doroth. ap. Heph.Astr. 3.30.
εὔκερως, ως, ων, aux belles cornes, Soph. Aj. 64, 298 (acc. sg. -ων) ; Geop. 18, 1, 3 (acc. pl. -ωτας) ||
➳ Épq. ἠΰκερως, Man. 6, 29.
Étym. εὖ, κέρας.
εὔκερως, ωτος, wohl gehörnt, ἄγρα Soph. Aj. 64, 290, beidemal im accus., s. ἠΰκερως u. εὐκέραος.