εὐκέλαδος

εὐκέλᾰδος, ον,

• well-sounding, melodious, λωτός E. Ba. 160 (lyr.); χοροί Ar. Nu. 312 (lyr.); μολπά AP 7.194 (Mnasalc.); κιθάρης γῆρυς Not.Scav. 1912.459 (Ostia), cf. Epic. in Arch.Pap. 7.8.

εὐκέλαδος, wohltönend (lärmend), λωτός, von der Flöte, Eur. Bacch. 160 ; χοροί Ar. Nub. 311 ; μάστιγες Opp. C. 4.158 ; μολπή Mnasalc. 11 (VII.194); σύριγξ Alcaeus 12 (Plan. 226).

εὐκέλαδος εὐ-κέλᾰδος, ον

• well-sounding, melodious, Eur., Ar.