εὐκατάστατος

εὐκατά-στᾰτος, ον,

• well-fixed, firmly established, διάθεσις Alex.Aphr. Pr. 1.87, cf. Asp. in EN 106.11; τὰ τοῦ τόνου εὐ. γίνεται A.D. Adv. 157.16.