εὐλαβητικός
εὐλαβητικός, careful to avoid
εὐλαβ-ητικός, ή, όν, c. gen.,
- careful to avoid, Pl. Def. 412a; ὀρθοῦ ψόγου Stoic. ap. Stob. 2.7.5b2.
εὐλαβητικός, ή, όν [ᾰ] circonspect, prudent, Plat. Def. 412a.
Étym. εὐλαβέομαι.
εὐλαβητικός, ή, όν, vorsichtig, ὧν χρή, Plat. defin. 412a, Sp.