εὐναῖος
εὐναῖος, of a (marriage) bed; of a nest, anchor
εὐναῖος, α, ον, (εὐνή)
- in oneʼs bed or couch, εὐ. [λαγώς] a hare in its form, X. Cyn. 5.9; εὐ. [ἴχνη] traces of the form, ib. 7, cf. S. Fr. 174, Ichn. 226, Stratt. 3 (dub. l.).
- 2 mostly of the marriage-bed, εὐ. δάμαρ, γαμέτας, A. Fr. 383, E. Supp. 1028 (lyr.); Κύπρις Id. Andr. 179; εὐ. γάμοι A. Supp. 332; ἄτα εὐ., of Helen, E. Andr. 104 (eleg.); λέχος Critias 2.6 D.; θάλαμοι BCH 29.412 (Callatis).
- 3 keeping oneʼs bed, λύπᾳ εὐναία δέδεται ψυχά E. Hipp. 160 (lyr.); εὐ. πτέρυγες brooding, of a bird on the nest, AP 9.95 (Alph.).
- 4 εὐναία, ἡ, a nest (v. sub καρφηρός); but εὐναῖα, τά, bed, is f.l. in Orph. L. 223.
- 5 personified, Εὐναίη, ἡ, the Spirit of Repose, Emp. 123.1.
- II (εὐνή II) of or for anchorage: hence, generally, steadying, guiding a ship, πηδάλια E. IT 432 (lyr.).
- 2 as Subst., εὐναία, = εὐνή II, an anchor, λίθος εὐναίης A.R. 1.955: in pl., ib. 1277.
εὐναῖος, α, ον :
1 qui est au lit, Stratt. (Ath. 592d) ; en parl. d’animaux, qui est au gîte, Xén. Cyn. 5, 9 ||
2 qui concerne le lit : subst. τὰ εὐναῖα, lit, couche, Orph. Lith. 221 ; en parl. d’animaux, qui concerne le gîte : εὐναῖα ἴχνη, Xén. Cyn. 5, 7 ; Arr. Cyn. 3, 3, piste qui conduit au gîte ; p. anal. en parl. de navires : subst. ἡ εὐναία (v. ce mot) ou τὰ εὐναῖα, ancre, El. N.A. 12, 43 dout. ||
3 particul. qui concerne le lit nuptial : εὐναῖοι γάμοι, Eschl. Suppl. 331, union conjugale ; εὐναία Κύπρις, Eur. Andr. 179, la déesse de Kypros propice aux unions.
Étym. εὐνή.
1. van het bed, van het nest:
2. van het huwelijksbed, huwelijks-:
3. als verankering (
εὐναῖος, α, ον, im Bette, im Lager, Strattis bei Ath. XIII.592d ; λαγώς, Lagerhase, Xen. Cyn. 5.9, im Ggstz des δρομαῖος ; daher = ἐγκεκρυμμένος, Soph. frg. 184. – Das Lager betreffend, zum Lager, bes. Ehebette gehörig, εὐναῖοι γάμοι, die Lagervermählung, Aesch. Suppl. 327, wie Eur. Andr. 1246 ; Κύπρις 179 ; γαμέτας Suppl. 1028 ; εὐναίας καρφηρὰς θήσων τέκνοις, wo man εὐναία = εὐνή, das Nest, nimmt, Ion 171 (s. aber καρφηρός). – Auch sp.D., τὰ εὐναῖα, das Lager, Orph. Lith. 221. – Seltener in Prosa, εὐναῖα ἴχνη, Lagerspuren, Xen. Cyn. 5.7, den δρομαῖα entgegengesetzt ; Poll. – Ἡ εὐναία, = εὐνή, der statt des Ankers dienende Stein (s. εὐνή), Ap.Rh. εὐναίης ὀλίγον λίθον ἐκλύσαντες 1.955, öfter ; bei Ael. H.A. 12.43 εὐναῖα, aber l.d. So ist auch Eur. εὐναῖα πηδάλια I.T. 432 zu fassen, das das Schiff im Laufe beruhigende Steuerruder, oder das leitende, lenkende.
te invoco con tus sagrados nombres, tú que cuidas el lecho, Dardania, que todo lo ves
εὐναῖος
εὐνή
- Iin oneʼs bed, εὐν. λαγώς a hare in its form, Xen.
- 2wedded, Aesch., Eur.
- 3λύπη εὐν. making one keep oneʼs bed (cf. δεμνιοτήρης) , Eur.; εὐν. πτέρυγες brooding, of a bird on the nest, Anth.
- II (εὐνή II) of or for anchorage: generally, steadying, guiding a ship, of the rudder, Eur.