εὐπιθής

εὐπῐθ-ής, ές,

• = εὐπειθής I, οὐ πείσεις νιν, οὐ γὰρ εὐπιθής A. Pr. 335: here and in Ag. 274, Ch. 259, Eu. 829, Supp. 623 cod. Med. has -πειθ-, but -πῐθ- is required by the metre in Pr. l.c. and is possible elsewh. (but in Ag. 982 (-πιθ- codd.) the metre perh. favours -πειθ-); the sense is sts. Act., ὀνείρων φάσματʼ εὐπ (ε) ιθῆ σέβεις; Ag. 274; σήματʼ εὐπ (ε) ιθῆ βροτοῖς Ch. 259; perh. also θάρσος εὐπ(ε)ιθές Ag. 982 (lyr.); δημηγόρους . . εὐπ(ε)ιθεῖς στροφάς Supp. 623 (s. v.l.); sts. Pass., σὺ δʼ εὐπ (ε) ιθὴς ἐμοί Eu. 829, cf. Pr. l.c.