εὐπηγής
εὐπηγής, well-built, stout
εὐπηγής, ές, = sq., once in Hom., ξεῖνος μέγας ἠδʼ εὐπηγής
- well-built, stout, Od. 21.334; μῆτραι Hp. Mul. 1.47; δικλίδες A.R. 3.236: Dor. perh. εὐπᾱγής, v. εὐπάξ.
εὐ·πηγής, ής, ές, bien ajusté, d’où bien bâti, solide, fort, Od. 21, 234 ; Hpc. 609, 11 ; A. Rh. 2, 1017 ; 3, 236 et 1235.
Étym. εὖ, πήγνυμι.
εὐπηγής, ές, = εὔπηκτος, ξεῖνος μέγας ἠδʼ εὐπηγής, groß u. von kräftigem, gedrungenem Körperbau, Od. 21.334 ; δικλίδες Ap.Rh. 3.236 ; δίφρος 3.1235 ; auch Hippocr., μῆτραι.
εὐπηγής
[εὐ- 1 + πηγ-, πήγνυμι.]
Compact of bodily frame, well-knit Od. 21.334.
εὐπηγής and ἐύπηκτος (πήγνῡμι): well or firmly joined, well built, Od. 21.334†, Il. 2.661, Od. 23.41.
εὐπηγής
εὐ-πηγής, ές
= εὐπαγής,
- well-built, stout, Od.