εὔπηκτος
εὔπηκτος, well-built
εὔπηκτος, ον, (πήγνυμι)
- well put together, well-built, ἐνὶ μεγάρῳ εὐ. Il. 2.661; μυχῷ κλισίης εὐ. 9.663; μυχῷ θαλάμων εὐ. Od. 23.41; σύριγγα ἐκ καρῶ εὐπάκτοιο of well-moulded, compact, wax, Theoc. 1.128 (s. v.l.); firm, of bandaging, Gal. 18(2).904.
- II of fluids, easily congealed or frozen, Arist. Long. 466a31, 467a8.
- 2 Act., εὔ. ἀήρ Thphr. CP 5.14.3 (Comp.).
εὔ·πηκτος, ος, ον :
1 bien assemblé, bien construit, en parl. d’une salle, Il. 2, 661 ; d’une tente, Il. 9, 663 ; d’une chambre, Od. 23, 41 ||
2 compact, dense, Th. C.P. 5, 20 ; Thcr. Idyl. 1, 128 ||
3 qui gèle facilement, Arstt. Longæv. 5, 9 ||
Cp. -ότερος, Th. l. c. ||
➳ Dor. εὔπακτος, Thcr. Idyl. 1, 128. Épq. ἐΰπηκτος, Il. 2, 661 ; 9, 663 ; Od. 23, 41.
Étym. εὖ, πήγνυμι.
εὔπηκτος, gut zusammengefügt, fest, μέγαρον Il. 2.661, κλισίη 9.663, θάλαμοι Od. 23.41 ; übh. stark, fest, ὑφαί Eur. I.T. 312 ; Luc. am. 47 ; σύριγξ Theocr. 1.128 ; öfter bei Arist. u. Sp.
εὔπηκτος
ἐΰπηκτος
-ον
[εὐ-, ἐϋ- 1 + πηκ-, πήγνυμι.]
Well built or constructed.
Epithet of buildings or chambers Il. 2.661, Il. 9.144, 286, 663 = Il. 24.675: Od. 23.41.
εὔπηκτος
εὔ-πηκτος, ον
πήγνυμι
- well-built, Hom.