εὐπίνεια
εὐπίνεια, elegance
εὐπίν-εια [ῐ], ἡ,
- perh. elegance of style, Longin. 30.1; cf. sq. II.
- 2 εὐπινείας χάριν for embellishment, Heliod. ap. Orib. 49.4.42.
εὐπίνεια, ας (ἡ) [ῐν]
1 vernis d’archaïsme, en parl. du style, Lgn 30 ||
2 éclat ou solidité d’un bon métal, Orib. 125 Mai.
Étym. εὐπινής.
εὐπίνεια, ἡ, alte, einfache und kräftige Schönheit im Ausdruck, Longin. 30.1 ; vgl. nitor obsoletus, Auct. ad Herenn. 4.46.