εὐπλήρωτος
εὐπλήρωτος, easily filled: full
εὐπλήρωτος, ον,
- easily filled: full, Gal. 1.329, al., Alex.Trall. 1.11.
εὐ·πλήρωτος, ος, ον, facile à remplir, A. Tr. 1, p. 2 ; Gal. 2, 204.
Étym. εὖ, πληρόω.
εὐπλήρωτος, leicht zu füllen, Sp.