εὔπτερος
εὔπτερος, well-winged, well-plumed
εὔπτερος, ον,
- well-winged, well-plumed, of birds, S. OT 175 (lyr.); αὐχένες, δέμας, E. Ion 1200, 1203; φαρέτρα v.l. in Bion 1.82 (Tricl.): metaph., εὔ. γυναῖκες high-plumed dames, Ar. Nu. 800.
- II εὔπτερον, τό, = ἀδίαντον, Ps.-Dsc. 4.134; = τριχομανές, ib. 135.
εὔ·πτερος, ος, ον :
1 aux belles ailes, aux belles plumes, Soph. O.R. 176 ; Eur. Ion 1200, 1023 ; Arstt. H.A. 1, 1 ; en parl. de flèches ou d’un carquois, Opp. C. 1, 153 ; Bion 1, 82 ||
2 fig. de haut vol, fier, hautain, Ar. Nub. 800 ||
➳ Poét. ἐΰπτερος, Anth. 9, 603 ; Nonn. D. 16, 63 ; 18, 291.
Étym. εὖ, πτερόν.
εὔπτερος, wohl geflügelt, ὄρνις Soph. O.R. 175 ; ὀρνίθιον Arist. H.A. 1.1 ; δέμας Eur. Ion 1023 ; sp.D., ὀϊστός Opp. Cyn. 1.153, wie φαρέτρα Bion. 1.82. Aber γυναῖκες εὔπτεροι, Ar. Nub. 792, = hochflatterne, vornehme Weiber.
εὔπτερος
εὔ-πτερος, ον
πτερόν
- well-winged, well-plumed, Soph., Eur.; metaph., of high-plumed dames, Ar.