εὔπρῳρος
εὔπρῳρος, with goodly prow
εὔπρῳρος, ον,
- with goodly prow or head, πλάτα E. IA 765 (lyr.); cf. εὔπροιρον.
εὔ·πρῳρος, ος, ον, à la belle proue, Eur. I.A. 765.
Étym. εὖ, πρῴρα.
εὔπρῳρος, mit schönem Vorderteil, schön verziertem Schnabel, πλάται Eur. I.A. 755 ; nach VLL auch übertr., = εὐπρόσωπος.
εὔπρῳρος
εὔ-πρῳρος, ον
πρῷρα
- with goodly prow, Eur.