εὐτάρακτος
εὐτάρακτος, easily disturbed
εὐτάρακτος [τᾰρ], ον,
- easily disturbed, Plu. Arat. 10.
εὐ·τάρακτος, ος, ον [τᾰ] facile à troubler, Plut. Arat. 10.
Étym. εὖ, ταράσσω.
εὐτάρακτος, leicht zu beunruhigen, zu erschrecken, Plut. Arat. 10.