εὐτείχιστος
εὐτείχιστος, well-fortified
εὐτείχ-ιστος, ον,
- well-fortified, f.l. for ἀτ-, Plb. 3.90.8.
εὐ·τείχιστος, ος, ον, c. les préc. Pol. 3, 90, 8 ; DS. 3, 47.
Étym. εὖ, τειχίζω.
εὐτείχιστος, mit guten Mauern versehen, stark ummauert, wohl befestigt, πόλις Pol. 3.90.8 ; DS. 3.47.