εὔφωνος
εὔφωνος, sweet-voiced, musical
εὔφων-ος, ον,
- sweet-voiced, musical, Πιερίδες Pi. I. 1.64; χορός A. Ag. 1187; sweet-toned, λύρα Arist. Metaph. 1019b15; τὸ βαρὺ ἀπὸ τοῦ ὀξέος -ότερον Id. Pr. 920a23; εὔ. θαλίαι accompanied with sweet songs, Pi. P. 1.38.
- 2 loud-voiced, of a herald, Ar. Ec. 713, X. HG 2.4.20, cf. D. 19.126; οἱ -ότατοι Hdn. 2.6.4.
- 3 euphonious, Democr. 18b, D.H. Comp. 12, Demetr. Eloc. 70; -ότατον τὸ ᾱ D.H. Comp. 14.
- 4 Adv. -νως Poll. 2.113: Comp. -οτέρως Demetr. Eloc. 255; -ότερον Plu. Mus. 2.1132b: Sup. -ότατα, ᾄδειν Philostr. VA 4.42.
εὔ·φωνος, ος, ον :
1 qui a une belle ou forte voix, Ar. Eccl. 713 ; Xén. Hell. 2, 4, 20 ||
2 harmonieux, Pd. I. 1, 64 ; P. 1, 38 ; Eschl. Ag. 1187 ; Plut. M. 622c ||
Cp. -ότερος, Arstt. Probl. 9, 8 ; sup. -ότατος, Hdn 2, 6, 7.
Étym. εὖ, φωνή.
1. met fraaie stem, welluidend:
2. met luide stem:
εὔφωνος, mit schöner, starker Stimme, wohltönend ; Πιερίδες Pind. I. 1.64 ; θαλίαι P. 1.38 ; χορός Aesch. Ag. 1160 ; κηρύκαινα Ar. Eccl. 713 ; κῆρυξ Xen. Hell. 2.4.20 ; vom Redner, Dem. 18.225 u. Sp.; – εὐφωνότατα βοᾶν Luc.; ᾆσαι Philostr.; – εὐφωνοτέρως, Dem.Phal. 267.
εὔφωνος, -ον
- 1tuneful σὺν εὐφώνοις θαλίαις P. 1.38 εὐφώνων Πιερίδων I. 1.64
εὔφωνος
φωνή
- 1sweet-voiced, musical, Pind., Aesch.
- 2loud-voiced, of a herald, Xen., Dem.