εὐχερῶς
εὐχερῶς, adv.
1 facilement, aisément, Xén. Lac. 2, 5 ; Plat. Phæd. 117c ; εὐχ. φέρειν, Plat. Rsp. 474e, supporter facilement ; εὐχ. ἔχειν πρός τι, Arstt. Pol. 8, 4, 3, se prêter volontiers à qqe ch. ||
2 avec insouciance, avec négligence, Plat. Theæt. 154b ; Dém. 248, 11 ; Arstt. Pol. 5, 7, 11 ||
Cp. εὐχερέστερον, Xén. Arstt. ll. cc.
Sup. -έστατα, DS. Exc. Vat. p. 88.
Étym. εὐχερής.
εὐχερῶς, Adv., leicht, schnell, καὶ εὐκόλως ἐξέπιε Plat. Phaed. 117c ; εὐχερῶς φέρειν, gelassen ertragen, z.B. τὴν ὠχρότητα Rep. V.474e, wie ὀνείδη Dem. 3.20 ; εὐχερέστερον προσδέξεσθαί τι Din. 1.55 ; εὐχερῶς ἔχειν πρός τι, geneigt sein zu Etwas, Arist. Eth. 8.9 ; Sp.